\u00b4Welke wijn past daar het beste bij?\u00b4
\nMijn hoofd nog vol sardientjes kan ik mijn lachen bijna niet inhouden.<\/p>\n
Een clich\u00e9\u00a0is niet voor niets een clich\u00e9 (en ja, dat is er ook \u00e9\u00e9n). Maar ah, wat wordt het onder sommige omstandigheden toch duidelijk hoe belachelijk luxe we thuis leven. En wat ga ik het thuis weer hard proberen, het\u00a0genieten van al die luxe.<\/p>\n
Vanaf de plek waar we een project van Terre des Hommes bezochten tot Samaipata leek me een dag of vier fietsen. Het bleken er acht – en weer niet erg makkelijk. Belachelijk lange klimmen (als 1800 m. in 35 km, meer deden we niet die dag), hele steile afdalingen, alles onverhard.<\/p>\n
\u00c9\u00e9n avond gaan we luxe eten: pasta met tonijn. Na pasta met ui en pasta met een bouillonblokje en smaakloze kaas een welkome afwisseling. Maar als ik het blikje tonijn openmaak zie ik dat er \u00b4sardines\u00b4op staat. Een aantal dagen verheugen we ons op de in onze reisgids vermelde La Pachija: watervallen, goede kampeerplekken, zwemstrand. Daarvoor kiezen we een andere weg, eentje die niet op onze kaart staat maar wel op een h\u00e9\u00e9l klein kaartje in de gids. Tot onze verbazing worden we, als we hopen enigszins in de buurt te zijn, inderdaad ergens naar toe gewezen. \u00b4La Pachija? Jahoor, dat ken ik wel, 7 km hiervandaan.\u00b4 \u00c9\u00e9n dag komen we voor een splitsing te staan zonder bordje. We kiezen de grootste weg, want we moeten op de hoofdweg blijven. We kiezen de weg met wel tien bandensporen in plaats van die met maar \u00e9\u00e9n, we kiezen de breedste. Iemand om het aan te vragen is er niet. Na het derde pasje is er een steile afdaling, ook over een\u00a0ongelooflijk slechte weg in aanbouw, een bijna-weg, een ongeveer-weg. Wel komen we in oerwoud-achtig gebied: hier en daar wat orchidee\u00ebn, kolibries die klinken als dikke hommels, dikke hommels, vlinders zo groot als kolibries. En vier uur\u00a0na de afslag is er een brug. Aan deze brug (een rij boomstammen) wordt gewerkt\u00a0door een man of tien. \u00c9\u00e9n van die restaurants\u00a0wordt gerund door een Nederlands stel. Daardoor praten we tijdens het wachten op het eten niet met elkaar, maar lezen Nederlandse tijdschriften. Zo wil ik ook thuis genieten.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" \u00b4Welke wijn past daar het beste bij?\u00b4 Mijn hoofd nog vol sardientjes kan ik mijn lachen bijna niet inhouden. Een clich\u00e9\u00a0is niet voor niets een clich\u00e9 (en ja, dat is er ook \u00e9\u00e9n). Maar ah, wat wordt het onder sommige omstandigheden toch duidelijk hoe belachelijk luxe we thuis leven. En wat ga ik het thuis … Continue reading #22 – Luxe<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"categories":[22],"tags":[101,121,90,97,98,122,96],"class_list":["post-333","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-bolivia","tag-afzien","tag-eten","tag-klimmen","tag-luxe","tag-omfietsen","tag-pajcha","tag-wijn"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/bolivia.cyclingsouth.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/333","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/bolivia.cyclingsouth.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/bolivia.cyclingsouth.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bolivia.cyclingsouth.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bolivia.cyclingsouth.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=333"}],"version-history":[{"count":13,"href":"https:\/\/bolivia.cyclingsouth.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/333\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":532,"href":"https:\/\/bolivia.cyclingsouth.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/333\/revisions\/532"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/bolivia.cyclingsouth.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=333"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/bolivia.cyclingsouth.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=333"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/bolivia.cyclingsouth.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=333"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\nNa zes weken fietsen door de\u00a0 Sahara (2004, deel van reis door Afrika (https:\/\/www.cyclingsouth.nl\/dagboek\/sentmailings.aspx\u00a0 > 041202 Nouakchott<\/a>\u00a0voor woestijnverhaal)) waarin we leefden op pasta met sardientjes (en \u00b4s ochtends Cerelac babyvoeding) hebben we gezworen nooit meer pasta met sardientjes te eten (en nooit meer Cerelac, zelfs niet Etape 3, Go\u00fbts Plus Riches). Maar nu we voor de keuze staan tussen pasta met sardientjes of geen eten breken we tegen heug en meug onze belofte.
\n<\/p>\n
\nEn inderdaad: waterval, kampeerplekje, je kan er zwemmen, maar zo spectaculair als beloofd werd, nee.
\nEen dag later eindigt het enige gesprek van die dag (afgezien van die met elkaar) op een zelfde manier, al wordt dan het antwoord gegeven als advies, een vraag hebben we niet gesteld. \u00b4Ga naar La Pachija, dat is niet zo ver fietsen meer.\u00b4 We zijn verbaasd – we hebben toch geen rondje gefietst?
\nMaar La Pachija waar wij voor omfietsten is geen dorpje of beroemde plaats: het betekent niet meer dan \u00b4rustplek\u00b4 in het Quechua.
\nGeen ramp, we kamperen fijn. Maar we hebben nu geen idee meer hoe ver we van de bewoonde wereld afzitten, of we bij d\u00e9 La Pachija zitten of bij zo maar eentje. Weinig dorpjes, en de dorpjes die er zijn staan niet op onze slechte kaart.<\/p>\n
\nDe weg wordt steeds slechter, steiler, zanderiger. Voor de verandering niet \u00e9\u00e9n grote klim, maar drie kleinere.\u00a0\u00c9\u00e9n daarvan is een steile bocht of twaalf met erg veel zand, we moeten bijna alles lopen.<\/p>\n
\n\u00b4Is dit de weg naar Samaipata?\u00b4\u00b4Nope. Deze weg gaat naar een school. En daarna is er niks\u00b4.
\nWe geloven het bijna niet, maar het is echt waar: we moeten terug. En om half vijf (duwen trekken slepen door het oerwoud, zanderige\u00a0afdaling, n\u00e8t fietsen tot pasje twee, bijzonder steile en zanderige afdaling, zanderige klim, afdaling) zijn we weer bij de splitsing waar we zeven uur eerder ook waren. En dat terwijl we zo hoopten vanavond in een dorp aan te komen en morgen een rustdag te hebben. Ons eten is bijna op, mijn benen na zeven dagen aaneengesloten fietsen ook.
\nNog \u00e9\u00e9n nacht kamperen (avondeten: soep en aardappelpuree; ontbijt: soep en quinoa. Dan hebben we nog \u00e9\u00e9n pakje hartkeks als lunch, verder alleen nog\u00a0peper, zout, kaneel, provencaalse kruiden) bij een schitterende waterval (La Pachija nr. 2), en na nog\u00a0veertig kilometer fietsen (\u00b4plano\u00b4, zegt een oud mannetje, \u00b4eerst vlak en dan een afdaling\u00b4.\u00a0Zelfs de bergachtigste bergbewoner zou het volgensmij nog als \u00b4bijzonder heuvelig\u00b4beschrijven)\u00a0komen we t\u00f3ch nog aan in Samaipata, en\u00a0dorp met hostels,\u00a0internet, en restaurants.
\nMoe. Honger.<\/p>\n
\nDan komt ons voorafje: \u00e9chte kaas (ah),\u00a0 lekkere olijven (oh), droge,\u00a0goed gekruide\u00a0worst (ah). En bier voor Robert, voor mij de wijn (aah)\u00a0die het beste bij mijn pasta met blauwe kaas (ah) en verse champignons (oh) zou passen . Toe, na het tweede glas wijn: appeltaart (oh) met vanillesaus (ah) en goede koffie (aaaah).
\nMijn mondhoeken blijven uren hoog.<\/p>\n