We hebben hem gezien: Evo Morales! Evo! Evo! Evo!
Na een vroeg en weer heerlijk fruitsalade-voor-70-cent-ontbijt slenteren we richting markt. Het is druk, heel druk. Opeens is er commotie: mensen gaan rennen, roepen. Is hij daar? Is Híj daar? ´Evo! Evo! Evo!´, wordt geroepen. Iemand zegt iets negatiefs, tenminste, dat concluderen we uit de scheldkanonnade die hij over zich heen krijgt.
We wurmen ons naar het grote plein, tegenover Casa de la Libertad (Huis van de Vrijheid), waar hij het congres zal toespreken en later misschien ook het volk. Misschien is er iets te zien, maar we zien niets. Wel horen we via luidsprekers dat hij met zijn toespraak begint, maar we begrijpen er niets van.
´Hij heeft wel eens een toespraak van vier uur gehouden´, zegt Robert. De beste espresso van de stad is vlakbij: eerst caffeïne, dan proberen we opnieuw een glimp van de Leider op te vangen.
Binnen in het café zit een stel met professioneel ogende videocamera en laptop. Ze tikken, kijken naar beelden. Drinken koffie. Bellen. En rennen opeens naar buiten. Daarom zien wij af van onze tweede espresso en rennen iets minder hard achter ze aan. Plein over, het is druk, maar niet absurd, we kunnen redelijk in de buurt van Casa de la Libertad komen. ´Evo! Evo! Evo!´, roept de menigte, en dan stapt hij inderdaad naar buiten, het balkon op.
Evo Morales! Echt!
Er volgt een heel erg lange balkonscène, ik zie Evo ook gapen. Alle fanfares moeten voorbij en toegezwaaid worden, vertegenwoordigingen van groepen, vakbonden, volkeren. We kijken naar Morales, en veel naar zijn publiek. Heel divers: jong, oud, arm, rijk. Er wordt veel gefotografeerd met mobieltjes, de lange toeristen hebben de dikkere camera´s. Robert helpt nog af en toe wat mensen op al overvolle bankjes te stappen (zelf is hij, er achter staand, nog steeds wat langer). De boompjes hebben het zwaar, veel voeten, armen, handen, lijven aan en in de takken.
Evo blijft zwaaien, lachen. Één van de vele beveiligers eet wat lekkere hapjes, de sfeer is goed. Een mooie ochtend.
Hallo Robert en Wiesje,
wat een avonturen, en wat een mooie opgezette website met zeer mooi geschreven verhalen en fantastische fotos! ik hoop dat jullie het nog even fantastisch hebben!
ik hoorde dat mijn huis een week geleden gesloopt is, dus ik neem aan dat die van jullie aan de beurt is voordat jullie terugzijn!
Veel plezier!
Sanne